Angst.
Ik vind het een interessant gevoel.
Angst is ontzettend krachtig. Hij is in staat om ons te houden waar we zijn, om ons te belemmeren in onze groei en ervoor te zorgen dat datgene waar we het meest naar verlangen ver bij ons vandaan blijft.
Heb je weleens een heel sterk gevoel gehad dat je iets wilde doen? Dat je iets kón doen? Bij de gedachte alleen al sprong je een gat in de lucht?
En deed je het toen toch niet, omdat je ineens allerlei problemen zag?
Ik herken dat. Om eens een heel persoonlijk voorbeeld te noemen: van kinds af aan droom ik al over “de liefde”. Maar ik ben het grootste gedeelte van mijn twintiger jaren vrijgezel geweest. Ik verlangde naar een liefdesrelatie, maar ik voelde ook heel sterk dat als ik mijn hart zou openen, de kans bestond dat iemand het zou breken. Daar was ik bang voor. Voor de pijn en het verdriet.
De angst won.
‘Nee’ zeggen tegen angst heeft geen zin. We kunnen deze met alle macht de kop indrukken, maar dat is als een opgeblazen ballon onder water duwen
Alles blijft zoals het is
De mens is zo gewired dat we onszelf koste wat het kost willen beschermen tegen pijn. Het doet heel erg zeer als we iets verliezen waar we juist zo sterk naar hebben verlangd. Daarom stoppen we dat verlangen weg en geven we ons over aan de angst. Ons ego is dan blij, want alles blijft lekker zoals het is.
Soms hebben we geen idee waar we naar verlangen. Dan voelen we dat er iets is. Iets onprettigs. We voelen ons niet meer lekker, niet meer vrolijk of tevreden en we weten dat er iets moet veranderen. Angst kan ervoor zorgen dat we er niets mee doen, dat we ontevreden door het leven blijven gaan en niet gaan zoeken naar een weg om weer plezier te hebben.
Dan lijkt het alsof dit is wat het leven is. Meer kunnen we er niet uithalen, want dat is voor ons niet weggelegd. Voor anderen, ja. Maar niet voor ons. En dus blijven we waar we zijn: vast in ons oude zelf. Ongelukkig.
Hoe langer we daar blijven, hoe meer we ervan overtuigd raken dat de angst gelijk heeft.
Kiezen voor verlangen
Een reden om door deze angst heen te breken, is omdat het minder comfortabel is om te blijven waar we zijn. Of wanneer de schreeuw van het verlangen zó hevig aanwezig is dat we ons niet langer prettig voelen in onze huidige situatie.
Maar dat zijn niet de enige redenen.
Ook al voelen we ons “prettig” waar we nu zijn, kunnen we als zelfbewuste mensen er ook zelf voor KIEZEN om door onze angst heen te gaan en het pad naar ons verlangen af te gaan leggen.
We voelen dat er iets mist, dat we iets willen veranderen en we merken dat we er onzeker van worden om er iets aan te doen. Of dat we ons zorgen maken om de uitkomst. Dat er ineens tientallen beren op de weg opduiken die ons hinderen. Zo weet je dat je je angst hebt ontdekt.
Hoe gaan we er dan mee om? ‘Nee’ zeggen tegen angst heeft geen zin. We kunnen deze met alle macht de kop indrukken, maar dat is als een opgeblazen ballon onder water duwen. Zolang we onze kracht en energie inzetten, is het mogelijk om die ballon onder water te houden. Maar hij kan ook makkelijk onder onze handen vandaan glippen en dan schiet hij hard terug naar de oppervlakte.
Zo is het ook met angst en elke andere emotie. Druk je die weg? Dan komt hij veel harder terug.
Angst voelen
Wat we het beste kunnen doen om onze angst te overwinnen, is deze angst omarmen. Beseffen dat die er is, VOELEN dat die er is, erkennen dat die er is. Maar laat hem niet het hoogste woord hebben.
Zeg tegen angst: ‘Dank je dat je me probeert te beschermen. Ik waardeer het, maar voor nu parkeer ik jou op de achterbank. Je mag er zijn, maar je krijgt niet de leiding.’
Dat is wanneer er magische dingen gebeuren.
Het Universum houdt namelijk heel erg van moedige mensen. Die zal ons gelijk gaan ondersteunen in de reis naar ons verlangen en kansen op ons pad sturen die helpen om ons verlangen een realiteit te maken.
Ga voor een leven waarin je zoveel moois hebt dat de angst je af en toe influistert: ‘O, mijn God, wat als ik dit kwijtraak?'
Zullen we onderweg vallen? Misschien. Zullen we dan opstaan? Dat hoop ik wel. Niet opstaan is voor de meeste van ons geen optie. We zijn allemaal krachtige wezens die niet voor niets hier op aarde zijn en dus gaan we door.
Zullen we weer angst voelen? Natuurlijk. Angst zal altijd bij ons zijn om ons te beschermen. En dat is fijn, want soms is angst ook heel erg nodig. Om ervoor te zorgen dat we niet roekeloos de straat oversteken zonder te kijken, bijvoorbeeld. Of om niet al ons spaargeld te stoppen in die ene fantastische deal die te mooi lijkt om waar te zijn, zonder eerst meer informatie te hebben ingewonnen en er zeker van te zijn dat de persoon met wie we in zee willen gaan te vertrouwen is.
Angst bestaat niet om ons op onze plek te houden. Angst is er om ons te doen beseffen dat er risico’s vastzitten aan al onze plannen en verlangens. Namelijk het risico om iets te verliezen dat ons dierbaar is.
Maar weet je wat het is? We wéten dat we alles zullen verliezen wat ons dierbaar is. Dat zeg ik niet om je te ontmoedigen, maar om je nog even met je neus op het feit te drukken dat het leven eindig is. Uiteindelijk raken we alles kwijt in dit leven. Zou het juist niet vreselijk deprimerend zijn als we allemaal dingen in ons leven hebben waarvan we níét bang zijn om ze kwijt te raken? Want dat betekent dat we niet warm of koud worden van wat we hebben (en met ‘dingen’ en ‘hebben’ doel ik niet op materiële zaken).
Wat voor leven is dat? Op z’n hoogst middelmatig en saai.
Neem het risico
Ga voor een leven waarin je zoveel moois hebt dat de angst je af en toe influistert: ‘O, mijn God, wat als ik dit kwijtraak? Wat als mijn dierbaren ineens sterven? Wat als ik de liefde van mijn leven verlies? Wat als mijn boek een vreselijke flop wordt en niemand het wil lezen? Wat als mijn onderneming faalt?’
Ja, die risico’s bestaan. Maar er bestaat ook een kans dat niets daarvan waarheid wordt.
Er bestaat een kans dat onze dierbaren pas op hoge leeftijd het leven verlaten. Dat we de rest van ons leven samenzijn met onze grote liefde. Dat het boek dat je schreef een freaking bestseller wordt die vertaald wordt en de hele wereld over gaat. Of dat je een miljoenenbedrijf neerzet en duizenden mensen kunt helpen.
Wow! Zou dat niet fantastisch zijn? Ben jij niet nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren als je ervoor kiest? Als je over dat ravijn van angst springt en als een dappere held al je verlangens waar gaat maken? Om je dan te realiseren dat je angsten je vooral hebben belemmerd om alle magische dingen in je leven te ervaren.
Het is juist véél enger om niet voor de magie te kiezen. Om te kiezen voor een niet-avontuurlijk, eentonig leven waarin angst de leiding heeft. Waarin we ervoor kiezen om nooit dat boek te schrijven. Nooit lief te hebben. Nooit te vallen en weer op te staan. Nooit magie toe te laten.
Daarom is dit mijn advies:
Voel je angst. Accepteer je zorgen. Omarm je onzekerheid.
En neem dan het risico.
Hoe vaker we dit doen, hoe makkelijker het ons zal afgaan om angst op deze manier te overwinnen.
Het mocht maar twee maanden duren, voordat gebeurde waar ik al die jaren zo bang voor was: hij besloot mij niet meer in zijn leven te willen
Mijn angst kwam uit
Ik deed het ook. Ik doorvoelde mijn angst, ik besefte waar ik bang voor was en ik koos ervoor om dat risico te nemen, wetende dat ik mezelf kon dragen. Dat ik in een diepe put vol emoties kon struikelen en daar weer uit kon klimmen, met of zonder hulp.
Vorig jaar nam ik het risico om mijn hart te openen voor iemand. Om volledig voor een liefdesrelatie te kiezen en die liefde diep te voelen. Ik maakte me zelfs geen zorgen meer om een negatieve uitkomst. Ik voelde me vrij en flexibel en was trots op mezelf dat ik zo ver was gekomen.
Het mocht maar twee maanden duren, voordat gebeurde waar ik al die jaren zo bang voor was: hij besloot mij niet meer in zijn leven te willen. En ja, dat deed veel zeer.
Van tevoren had ik geen idee dat ik zo snel zo diep om hem zou geven. Liefde kent geen tijd. Onbewust wist ik natuurlijk al langer dat ik zoveel liefde kon voelen en dat was precies de reden dat ik besloot me ervoor te verstoppen. Hoe dieper de liefde, hoe meer pijn bij het verlies.
Een leven vol magie
Het verwerken van dit verlies en alles wat erdoor in mij naar boven kwam, duurde twee keer zo lang dan ik hem überhaupt heb gekend. Dat betekent niet dat ik bij de pakken ben gaan neerzitten. Integendeel. Ik heb er heel veel van geleerd, over relaties, over liefde en over mezelf. Door het helingsproces ben ik meer van mezelf gaan houden en begon ik veel meer mijn eigen waarde te zien.
Als bonus ben ik gaan vliegen, in mijn onderneming en daarbuiten, vastbesloten om de wereld te laten zien wie ik écht ben, diep vanbinnen.
De pijn en het verdriet zorgden ervoor dat ik af en toe weer stilstond en de tijd en ruimte nam om in mezelf te kijken. Ik heb met al mijn gevoelens en emoties gezeten: verwarring, woede, verdriet, frustratie, onmacht. Alles mocht er zijn. Daar groeien we van als mensen en spirituele wezens. We worden sterker. Veerkrachtiger.
Tegelijkertijd ben ik in diezelfde periode ook heel blij geweest (ik werd zelfs een keer lachend uit een droom wakker – volgens mij heb ik dat nog nooit gehad!). Nog steeds ben ik blij. Mijn creativiteit stroomt goed, ik heb zoveel plezier in wat ik doe en ben zo dankbaar voor het leven dat ik mag leiden, voor de tijd die ik samen met hem heb gehad en voor de liefde die ik kan voelen.
Zonder deze relatie was ik niet wie ik nu ben. Als mijn angst me had laten leiden, was ik niet wie ik nu ben en beleefde ik niet alle mooie dingen die ik nu in mijn leven ervaar.
Ben ik nu een beetje huiverig voor een volgende liefde? Ja 🙂 Mijn angst zegt af en toe tegen me: ‘Wat als ik weer zo gekwetst word? Ik kan mijn hart beter gesloten houden.’
En dan reageer ik met: ‘Hell no!’ Ik gun het mezelf om mijn hart te openen en de liefde te voelen. De man die het geluk heeft om met mij te mogen daten (mezelf een beetje ophemelen in deze blog mag wel, toch? ;)) verdient het ook dat ik hem liefheb en volledig voor hem ga.
‘Dus, angst, bedankt voor je aanwezigheid en al je liefdevolle waarschuwingen. Je mag op de achterbank met me meeliften, maar ik geef je niet de leiding. Die leiding is van mij en ik kies voor liefde.’
Dat is hoe ook jij een avontuurlijk leven kunt creëren vol unieke kansen met gelijkgestemde zielen en heel veel magie. Ga voor dat verlangen dat in jou brandt. Risico’s zijn er altijd, maar de mooie reis die het je oplevert door voor je verlangen te kiezen, is het zó waard!
Trots!
Dan nu een tweede voorbeeld uit mijn eigen leven: als ik de angst had laten winnen, waren mijn boeken er nooit geweest. Zo zonde, want ik ben zo onwijs trots dat mijn derde boek nu ook overal te koop is!
Én als de angst had gewonnen, las je nu niet deze blog, want dan bestond mijn onderneming niet 😉
Waar ben jij bang voor?
Wat houdt jou nog tegen om te gaan voor je verlangen?
Belemmert angst jou om je eigen boek te gaan schrijven? Dan weet je nu wat je kunt doen.
Vind je het fijn om bij het schrijven van jouw boek hulp te krijgen van een ervaringsdeskundige? Neem je angst bij de hand en plan een kennismakingsgesprek met me in. Dat is helemaal gratis en je steekt er ongetwijfeld iets van op!
Waar ben jij bang voor?
Wat houdt jou nog tegen om te gaan voor je verlangen?
Belemmert angst jou om je eigen boek te gaan schrijven? Dan weet je nu wat je kunt doen.
Vind je het fijn om bij het schrijven van jouw boek hulp te krijgen van een ervaringsdeskundige? Neem je angst bij de hand en plan een kennismakingsgesprek met me in. Dat is helemaal gratis en je steekt er ongetwijfeld iets van op!